در علاج نزف الدّم اگر به حال عادى و طبيعى شد خون حيض يا نفاس ناميده شده و اگر بسيار شد نزف الدّمش مىگويند چنانچه ذكر شد با سببش و امّا علاج آن و آن دفع اسباب مذكوره است پس اگر از دفع طبيعت باشد و از پرى بدن از خون باشد سزاوار اين است كه حبس نكنند آن خون را تا وقتى كه بترسند از ضعف و اگر از امتلاء و پرى بدن نباشد و از بسيارى صفراء باشد دفع صفراء كنند بمسهل صفراء مثل شاهتره و هليله زرد بطريقى كه سابقا ذكر شد و اگر از بسيارى مائية خون شد بخورانند به مريض از صمغ عربى و كتيرا بكوبند و صبح‌ها از هريك نيم مثقال بخورند و اگر امتلايى باشد از بلغم مائى دفع آن بلغم كنند بمسهل سناى مذكور و بخورند از حبهاى كبريتى و اگر از ضعف رحم شد معالجه كنند بدواهاى مغزّية ؟ ؟ ؟ و دواهاى عطردار و بخورد مريضه و تقوية بنية آن كنند باغذية مقويّة مثل كباب و اگر سببش از زخمهاى رحم شد اماله كنند در رحم از مطبوخ صمغ و كتيرا و جفت و بخورند مريضةها از صمغ عربى و كتيراى گون و خون سياوش و گل ارمنى از هريك نيم مثقال صبح‌ها و نيز بخورند از كندر نيم مثقال و سندروس نيم مثقال و كهربا 6 نخود و از صمغ عربى نه نخود بكوبند و شبها بخورند و اگر از بواسير رحم شد علاج كنند بعلاج بواسير رحم چنانچه در بواسير مقعد ذكر شد